W.S.G. de Bruijn Gedragstherapie voor honden

  

Nieuws

Nieuws


Terug naar overzicht

23-03-2015

“Hij kan er niets aan doen”… ?

Een oud-collega vertelde me een tijd terug dat ze het zo vervelend vond dat al haar wandelmaatjes afhaakten omdat haar hond zo druk was tijdens het wandelen. Ze beschreef haar hond als een hele lieve, ietwat drukke en te enthousiaste hond, die in zijn spel per ongelijk wel eens tegen mensen of honden opliep. De hond kon hier echt niets aan doen, want het was puur enthousiasme.
Vervelend was het natuurlijk wel, vooral ook omdat 1 wandelmaatje haar enkel had gebroken nadat deze hond tegen haar aanliep. Zelf had mijn oud-collega ook regelmatig blauwe schenen, en het was natuurlijk ook niet leuk dat de andere wandelmaatjes niet meer mee wilde lopen.
Maar ach…. het was wel heel leuk om haar hond zo vrolijk te zien spelen, en ja.. wat moest ze dan? Aanlijnen vond ze zielig, hij moest immers gewoon kunnen spelen en dat hij wat lomp was kon hij ook niets aan doen.

Er vielen mij al gelijk 2 dingen op aan dit verhaal: de hond loopt dus blijkbaar echt hard tegen mensen aan (een enkel breekt doorgaans niet zomaar)… en daarnaast: zou deze hond ook in zijn enthousiasme tegen bomen oplopen?

Als ik met mijn hond naar het bos ga, zit ik er persoonlijk niet op te wachten om steeds bijna omver gelopen te worden door mijn hond. Ik wil gewoon rustig en ontspannen kunnen wandelen, met een hond die speelt en plezier heeft, maar zijn omgeving en mij niet vergeet.

Hoe komt het dan dat de ene hond wel tegen mensen aanrent met spelen, en de andere hond zo kan spelen dat hij niemand omver loopt? Is het beïnvloedbaar? Of is het simpel gezegd een kwestie van mazzel of pech? Misschien is de ene hond wel echt lomper dan de andere hond? En let zo’n hond werkelijk niet op als hij druk aan het spelen is, en bedoelt hij het echt niet zo?
Allemaal vragen die een hondeneigenaar zich af zou kunnen vragen….

Maar stelt u zich deze situatie eens voor:
U bent aan het winkelen en u stoot per ongeluk iemand aan. U zult waarschijnlijk uw excuus aanbieden en uw weg vervolgen. Daarna komt u koningin Maxima tegen. Ik weet wel zeker dat u niet per ongeluk tegen haar aan loopt. U houd gepaste afstand en groet vriendelijk, en u kijkt of het een geschikt moment is om haar een hand te geven.

Wat een vreemd voorbeeld.. Vind u niet?
U wilt misschien niet eens dat uw hond u als de koningin ziet. Maar toch wil ik er iets mee duidelijk maken. Er van uitgaande dat u niet bang bent voor de koningin, kunnen we uit bovenstaand voorbeeld halen, dat als we genoeg respect hebben voor iemand, we netjes omgaan met diegene. Per ongeluk tegen zo iemand aanlopen is er absoluut niet bij.

Voor honden geld dit vergelijkbaar. Als een hond geleerd heeft om respect te hebben voor mensen. Respect voor lijf en ledematen, zal zo’n hond echt niet zomaar tegen mensen aanlopen. Uitzonderingen daar gelaten. Als een hond nooit tegen mensen aanloopt, en dit 1 zeldzame keer wel doet, zou het echt kunnen dat hij het even niet heeft gezien. Maar bij een aantal honden gebeuren deze ongelukjes net iets te vaak.

De hond van mijn oud-collega is een typisch voorbeeld van een hond die nooit geleerd heeft om respect te hebben voor een mensenlichaam. Daarnaast is het een feit dat bij deze hond meer problemen spelen dan alleen dit probleem. Maar als u een hond ziet die zo hard tegen mensen oploopt, weet u vanaf nu zeker: 100% per ongeluk gaat dit bijna nooit. Dat zou ik persoonlijk pas bereid zijn te geloven als dezelfde hond ook tegen bomen, palen en hekjes etc. aan zou rennen..

Een hond aanleren om respect te hebben voor lijf en leden begint al als pup. De hond moet leren dat aan zijn gedrag consequenties hangen. Bedoel ik hiermee dat als de hond tegen u aan loopt u hem dan een schop moet geven? Absoluut niet!
De pup moet alleen leren wat acceptabel is en wat niet. Zodra de pup bijvoorbeeld tegen u opspringt of met zijn nagels over uw been krast, in uw vingers bijt of tegen u aan botst.. .dan stopt u met spelen. Het word voor de hond zo heel erg duidelijk: ga ik onvoorzichtig om met mijn baas, dan stopt hij met spelen.. En dat zou jammer zijn, dus ik let vanaf nu wel op.
Belangrijk is om hierin consequent te blijven, en natuurlijk te belonen voor spel waarbij hij niet bijt, botst, krabt etc. De beloning hoeft echt niet per definitie een koekje te zijn. Een leuk spelletje, een bal, een knuffel is voor sommige honden minstens zo’n prettige beloning. Dit verschilt per hond, en vaak weet u zelf wel wat uw hond een leuke beloning vind.

Omdat niemand een hond wil die zorgt voor een kleinere kennissenkring en gebroken enkels, is het zo belangrijk om een pup al respect aan te leren op een rustige en ontspannen manier.
Op deze manier lopen we over een tijdje hopelijk allemaal fluitend over de hei met honden die kunnen spelen, en u niet meer omver lopen. Dat loopt toch een heel stuk relaxter

En hoe nu verder met mijn oud-collega?
Haar heb ik aangeraden om hulp te zoeken bij een gedragstherapeut. Deze hond had meerdere gedragsproblemen, waarvan het tegen mensen aanlopen er één van was. Vaak komt dit probleem bij honden niet alleen. Vooral niet in zo’n extreme vorm zoals bij mijn oud-collega.
Mijn oud-collega komt er met wat extra inzichten en hulp zeker wel, en kan dan weer gezellig wandelen met haar nieuwe kennissen.



Terug naar overzicht



 

   


 

 
Opbellen
E-mail
Info